و سپس سورهء حمد و قل هو اللَّه احد را با ترتيل قرائت كرد ، و بعد براى لحظه‌اى ، به اندازه‌اى كه تنفّس كند ، در حال ايستاده درنگ كرد و سپس در حالى كه هنوز ايستاده بود ، « اللَّهُ اكْبَر » گفت . سپس به ركوع رفت و هر دو كفّ دستش را به صورت باز و گشوده ، بر روى زانوانش قرار داد ، و زانوها را به سمت عقب ، برگرداند ، به گونه‌اى كه پشتش ، راست و هموار شد چنان كه اگر قطره‌اى آب يا روغن ، بر پشت آن‌حضرت ريخته مىشد ، بخاطر هموار بودن پشتش ، ثابت بر سرجاى خود باقى مىماند . حضرت در حال ركوع ، گردنش را كشيد و چشمانش را فروبست و سپس سه بار و به ترتيل سُبْحانَ رَبِّي الْعَظيمِ وَبِحَمْدِهِ گفت . بعد راست ايستاد و چون به خوبى قرار يافت ، سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ گفت و سپس در حالى كه ايستاده بود ، تكبير گفت و دستانش را تا موازى صورتش بالا آورد . سپس به سجده رفت و كفهاى دست خود را با انگشتان بهم چسبيده ، بين هر دو زانو و برابر صورت به زمين گذاشت و سه بار سُبْحانَ رَبِّيَ الْاعْلى وَبِحَمْدِهِ گفت و هيچ عضوى از بدنش را روى عضو ديگر ننهاد و بر هشت استخوان بدن سجده كرد : پيشانى ، دو كف دست ، دو زانو و سر دوانگشت بزرگ پا . اين هفت مورد واجب است و بينى را از روى استحباب بر خاك گذاشت ، كه ( ارغام ) ناميده مىشود . سپس سر از سجده برداشت و چون بطور كامل نشست ، « اللَّهُ اكْبَر » گفت و بعد بر روى ران چپ نشست و روى پاى راست را بر كف پاى چپ گذاشت و « اسْتَغْفِرُ اللَّهَ وَاتُوبُ الَيْهِ » گفت . سپس در حالى كه نشسته بود ، تكبير گفت و به سجدهء دوّم رفت و همان ذكرى را گفت كه در سجدهء اوّل گفته بود و در ركوع و سجود ، هيچ چيزى از بدنش را بر چيزى تكيه نداده